Bert en Truus Jansen #48

Bert en Truus Jansen #48

'Oké, en dan nu even open en eerlijk, Mam. Wat moet ik doen om u van dat idiote trouwidee af te helpen?' Ze zaten voor de caravan aan de koffie. 
'Hoe bedoel je dat, Bert? Wil je geld bieden of zo?'
'Nee, maar ik denk dat er ergens in je hoofd een hersencel is omgevallen. Dat kan op uw leeftijd. Daar zijn trouwens pilletjes voor in de handel.' 
'Ik heb tenminste nog hersencellen! Maakt ook niet uit: Ik ga trouwen. En dat praat je niet uit mijn hoofd.'

'Ma, het is toch volstrekt idioot om op uw leeftijd nog te trouwen? En dan met die Wim!!'
'Er is niks mis met Wim. Wees blij dat jij me niet meer op sleeptouw hoeft te nemen.' 
'Dat doen we met alle liefde, Mam', riep Truus die de voortent kwam uitgehuppeld. 
'Hou toch op. Die vent van je laat geen mogelijkheid onbenut om me dat sleeptouwgevoel te geven.'
'Vind u dat gek? U staat steeds als een gestrand vehikel bij ons voor de deur te toeteren', lachte hij. 'Grapje Mam.'

'Toch vind ik het onverantwoord. Die Wim is een volslagen vreemde. Je weet maar nooit.'
'Wat weet ik maar nooit? Verwacht je iets van een bejaardenlokker?'
'Misschien is hij wel op je geld uit.'
'Truus, Wim is miljonair. Die zit echt niet op mijn AOW-tje te wachten.'

'Ik vind dat je een bezinningsperiode moet inlassen. Maandje bedenktijd nemen', stelde Bert voor.
'Bezinningsperiode? Ik?', ze schaterde het uit.
'Ja Mam', vond Truus. Bert heeft gelijk. Dat is inderdaad een goed plan. En dan in een stiltecentrum. Een klooster of zoiets. Dat is goed voor je!'
'Een klooster is natuurlijk niet handig', vond Bert. 'Dat is alsof je een olifant in een porseleinkast laat scharrelen.'
'Dat zal wel loslopen toch?'

'Schat, als je je moeder gedwongen in zo'n stilteklooster laat opnemen, dan maakt ze zo'n kabaal dat de Paus in het Vaticaan denkt dat de vuilnisbakken aan de weg moeten.'

Bart

Al 50 jaar alles voor de buitenmens. Voor 17:00 besteld = zelfde dag verstuurd!