Bert en Truus Jansen #64

Bert en Truus Jansen #64

'Ik kan me er nu al op verheugen, Bert!', riep Truus enthousiast. Ze zaten aan de koffie.
'Ho, wacht even, schatje, het is nog geen zaterdagavond hoor. Nog even geduld.'
'Het is daar zo mooi. Die bergen met hun besneeuwde toppen en die treinen die door de bergen rijden.'
'Nog steeds met Zwitserland bezig?'
'Mijn vader had vroeger een treinbaan op zolder. Compleet met bergen en tunnels... Zwitserland in het klein.'
'O? Daar heb je nooit iets over gezegd.'
'Hij is daar jaren mee bezig geweest. Geweldig!'
'Hmm.. Hij had die spoorbaan alleen maar om aan dat gezwam van je moeder te ontkomen.'
'Het was prachtig. Hij speelde dan voor stationschef. Compleet met pet, fluitje en zo'n spiegelei. Ik heb nog wel ergens een foto.'
'Nou, ik ben razend benieuwd naar de foto van onze stationschef met lederhose.'
'Mijn zus en ik speelden voor conducteur. Kaartjes verkopen en dan knippen met zo'n tangetje. Je weet wel, zo'n gaatje erin ponsen. Zo leuk!'
'Ja, geweldig. Ik krijg er al helemaal zin in. Kampeerden jullie soms ook op zolder?'
'Hoezo?'
'Nou ja, ik krijg het idee dat jouw Zwitserland alleen bij jullie op zolder bestond. Inclusief bergen, spoor en camping.'

'Ik zal je bewijzen dat Zwitserland écht bestaat, Bert.'
'Krijg ik een rondleiding?'
'Wij gaan komende zomer ook een treintour maken. Met zo'n tandradbaan door de bergen. Fantastisch!'
'Met mijn hoogtevrees?'
'Doe je een zonnebril op. Of nog beter: trek een papagaaiendoek over je kop. En dan het liefst voordat je begint te jodelen!'

Bart

Lees meer