Bert en Truus Jansen #78

Bert en Truus Jansen #78

'Zeg Bert, wil jij eens even naar dit boekje kijken? Kom ik hiermee Zwitserland binnen?', vroeg Ma. Ze gaf hem een beduimeld zwart vodje.
'Wat is dit?', vroeg hij terwijl hij er doorheen bladerde.
'Paspoort, toch?'
'Ma, dit document stamt nog van vóór de oorlog', lachte hij.
'O, dat kan best. Maar kan ik er nog mee naar Zwitserland?', vroeg ik.
'Je kunt het proberen maar ik geef je weinig kans.'

'Jij geeft mij nooit een kans. Wat moet ik nou?'
'Nieuwe aanschaffen.'
'Kan hij niet meer verlengd? Dat boekje is nog goed.'
'Heeft Wim ook zo'n oud paspoort?'
'Weet ik niet. Hij is nog nooit naar het buitenland geweest. Ik bel hem even dat hij hier langs moet komen. Hij zit bij mij op het flatje.'

'Heb ik echt zo'n buukske neudig?', vroeg hij toen hij wat later binnenkwam.
'Lijkt me wel, Wim. Anders kom je niet ver.'
'De kuuien hebben een buukske van Römer, de dierenarts. Veur de slacht in Duutsland. Zoiets is toch genog?' 
'Nee joh. Je moet een echt paspoort. En die moet je aanvragen bij de gemeente. Pasfoto mee, formuliertje invullen, betalen en klaar.'
'Kost dat dan?', wilde hij weten.
'Nou, ik denk een tachtig euro. Maar dan heb je de komende vijf jaar ook wat', vond hij.
'Mot gej ook een nej buukske?', vroeg hij Ma.
'Ja, volgens Bert wel. Honderdzestig euro. Mooi duur.'

'Ik begin er niet aan', riep hij zelfverzekerd. Ik vroag het wel na bie Römer. Die helpt ons wel aan zo'n buukske.'
'Dan hou je toch nog een probleem, Wim', riep Bert hoofdschuddend.
'Wat zit oe noe met ow eigenwiesen köp te schudden. Ik meen het!'
'Ik ook. Jullie missen dan alleen nog een paar gele oormerken. Maar die sla ik er dan wel kosteloos  in.'

Bart

Al 50 jaar alles voor de buitenmens. Voor 17:00 besteld = zelfde dag verstuurd!