Bert en Truus Jansen #82

Bert en Truus Jansen #82

'Goh, daar komt je moeder weer aan. Het schiet niet op vandaag', mopperde Bert.
'Hoezo schiet het niet op? Je zit maar te zitten en je doet helemaal niets', ketste Truus.

'Morgen Mam', begroette ze haar moeder.
'Morgen lieverd en Bert.'
'Pfffttt de verschillen worden weer duidelijk', mopperde Bert.

'Wat heb je bij je?', vroeg Truus.
'Ga je je testament voorlezen?', lachte Bert.
'Nee, ik heb hier een fotoalbum. Ik wist dat ik hem nog ergens moest hebben. Hij lag op zolder.'
'Foto's? Van wanneer?' Ze pakte het album aan.
'Nou ja, van de vakantie in Zwitserland. Negentien drieënzeventig vorige eeuw.' 
Truus opende het vergeelde album.

'O, kijk dan', gierde Truus nadat ze de eerste bladzijde had omgeslagen. 'Dat ben ik toch?'
'Nee joh, dat is je zus. Hier, dat ben jij!' Ze wees naar een andere foto.
'Laat mij eens zien?' Bert draaide het album.
'Dat is nog eens een oude caravan, Truus. Hadden jullie een Constructam?'
'Ja, een belgische caravan. Prachtig ding. Kijk hier dan. Papa in zijn korte broek.'
'En sliep jij in die wigwam?', vroeg Bert.
'Punttent. Samen met mijn zus.'

'Papa noemde hem "de kerk"', merkte Mam op.
'De kerk?', vroeg Bert verbaasd.
'Ja, dat was heilige grond. De jongens van de camping mochten daar niet naar binnen', legde ze uit. 'Een vorm van voorbehoedsmiddel.'
'Klopt', wist Truus nog. 'Maar dat heeft uiteindelijk wel geholpen. Want als de jongens 's avonds met gitaar bij het kampvuur zaten, slopen wij vóór het zingen razendsnel de kerk uit.'

Bart

Al 50 jaar alles voor de buitenmens. Voor 17:00 besteld = zelfde dag verstuurd!