Bert en Truus Jansen #84

Bert en Truus Jansen #84

'Ze zitten niet meer achter ons, Bert', meldde Truus. Ze keek continu in de buitenspiegel of haar moeder en Wim nog achter hun reden. Ze waren beide met caravan onderweg naar Zwitserland.
'Kijk, het probleem lost zich vanzelf op. Ze zijn gewoon terug naar huis', lachte Bert.

'Kun je niet even wat langzamer rijden?', vroeg Truus.
'Schat ik rij de hele weg al op mover-snelheid. Langzamer kan écht niet.'
'Kun je dan niet even stoppen?'
'Waar? Hier op de Duitse snelweg? Ben je levensmoe?'

'Ik maak me hartstikke ongerust. Er zal toch niks gebeurd zijn?'
'Bel ze dan. Ze heeft toch een telefoon!'

Truus pakte de telefoon en probeerde contact te leggen. 

'Ze neemt niet op. Zie je wel, er is iets aan de hand. En wat nu?'
'Nu niks. Bel nog eens. Misschien was ze even in de tuin.'
'Doe niet zo stom!! Ik maak me vreselijk ongerust. O, kijk, hier heb je een parkeerplaats.''
'En dan?'
'Wat denk je?', riep ze nijdig.
Bert slaakte een diepe zucht, zette de richtingaanwijzers aan en reed de afrit naar de parkeerplaats op.'

'En nu?', vroeg hij.
'Ja, opletten natuurlijk!!' 

De telefoon ging. Truus nam op.

'Mam, waar zitten jullie!!!!? En waarom nemen jullie de telefoon niet op?'
'Doe niet zo paniekerig. We zijn gewoon even langs de kant gestopt', klonk het van de andere kant.
'Mens, dat kan en mag toch niet! Dat is levensgevaarlijk!!'
'Ach meisje, het was maar heel even. We rijden weer.'
'En waar zit je nu?', vroeg Truus?'
'Ik? Kun je dat niet horen dan? Ik zit nu op het toilet in de caravan. Ik moest namelijk ontzettend plassen.'

Bart

Al 50 jaar alles voor de buitenmens. Voor 17:00 besteld = zelfde dag verstuurd!