De winterslaap#12

De winterslaap#12

'Goedemorgen, mevrouw, meneer. Kunt u het een beetje vinden?', vroeg de caravanverkoper.
'Hoezo?', vroeg Bert. 'Ik ben niks kwijt.'
'Wij zijn op zoek naar een degelijke caravan. Niet te oud en redelijk in prijs', onderbrak Truus hem. 
'Dus tóch zoeken', concludeerde hij lachend. 'En heeft u al iets gezien wat aan uw wensen voldoet?'
'Jazeker. Deze hier.' Ze liep naar een caravan aan de andere kant van het pad. Alleen de prijs is nog een dingetje.'
'Ahhh, u gaat voor Duitse degelijkheid?', riep de verkoper enthousiast. 'Ik zag het meteen aan u, mevrouw.'
'Wat zag jij dan?', vroeg Bert.
'Vrouwen hebben een neus voor degelijkheid en kwaliteit.'
'Soms naar de cursus "slijmen met klanten" geweest?', vroeg Bert. Truus wierp een boze blik. 'Wat hebben we nou afgesproken, Bert Jansen? Je zou je kop houden', fluisterde ze nijdig.
'Deze caravan was van een ouder echtpaar. Ze zijn overleden en de dochter heeft hem ingeruild voor een nieuwe.'
'Hij ziet er goed uit. Ik kan geen krasje ontdekken. Wat vind jij, Bert?'
'Kijk aan, ik mag er ook iets van vinden? Nou, ik vind het helemaal niks', zei hij.
'Dat mag', lachte de verkoper. 
'Dat mag niet. Ik vind hem namelijk mooi', riep Truus.
'Tja, dat moet u dan maar samen uitvechten. Het is trouwens wel bijna kerst.'
'Ja, èn?', vroeg Bert.
'Vrede op aarde', zei hij.
'Nog een cursus?', sneerde Bert.
'Over de prijs valt te praten hoor. We kunnen altijd wel iets extra’s met de inruil doen. Als kerstcadeautje', lachte de verkoper.
'Hoor je dat Bert?', vroeg Truus.
'Ja hoor, ik heb het gehoord. Vraag hem vooral hoeveel hij teruggeeft.'

Ze liepen nog een paar keer rond de caravan, bekeken hem nogmaals van binnen, trokken hier en daar een kastje open, toilet werd geïnspecteerd, matrassen uitgeprobeerd...  

'Mag ik u uitnodigen voor een kopje koffie? Dan maak ik een voorstelletje', bood de verkoper aan nadat ze "klaar" waren.
'Prima', riep Truus enthousiast. 
'U ook meneer?'
'"Voorstelletje" klinkt véél te mager. Graag een stevig voorstel', bromde hij.
'Loopt u maar mee. Gaat u trouwens nog iets leuks doen met de kerst?', vroeg hij.
'Ja, we gaan gezellig caravanshowtjes langs. Je hebt overal interessante aanbiedingen', antwoordde Bert. Truus gaf hem een flinke por.
'Oké, ja wij zijn tweede kerstdag ook open. Maar u krijgt van mij nu al een scherpe kerstaanbieding. Dan bent u de tweede kerstdag vrij', lachte hij.
Ze liepen het kantoortje binnen en namen plaats aan een tafel. 'Beide een kopje?', vroeg hij.
Even later stond de koffie op tafel en tikte de verkoper wat gegevens in de computer.

'Heeft u nog steeds de Chateau?', vroeg hij. 'U staat nog in ons systeem.'
'Jazeker. En we zijn er zeer tevreden over', bepte Bert. 'Hij is nog als nieuw.'
'O, dat is mooi', vond de verkoper. Het werd een poosje stil. Toen een rammelende printer en een kuch. 
'Als ik het dan zo bekijk, dan kunnen we de koop aftikken op tien mille inclusief tien procent korting. Ongezien. Een mooi prijsje, toch?' Hij overhandigde de offerte.
'Krijgen we maar tweeëneenhalf duizend terug voor de Chateau?', riep Bert verbaasd nadat hij het papier had bestudeerd.
'Dat is wel een beetje weinig hoor', blaatte Truus. 
'Ik denk dat het in alle opzichten een redelijk bedrag is', vond de verkoper.
'In alle opzichten een redelijk bedrag?', vroeg Truus. 

'Jazeker.' Hij richtte zijn blik nu op het beeldscherm. 'Volgens uw man had de Chateau namelijk bij aanschaf al piepende deurtjes, krasjes op de band, vlekje in het matras en een kras op het aanrechtblad. Dan is tweeëneenhalf duizend echt een megabod.'

Bart